De moeder

Je kind loslaten

Ik merk dat ik het soms best lastig vind om mijn kind ‘los te laten’.
Hoe ouder de kinderen word hoe meer ik ze beetje bij beetje zal moeten los laten.

Natuurlijk zorg ik voor mijn kinderen, geef ze het veel liefde en aandacht en ondersteun ik ze overal bij. Maar ze zullen het uiteindelijk toch zelf moeten doen.

baby-428395_640

De leeuwin

Toen mijn baby net geboren was, waakte ik, net als de meeste moeders, als een leeuwin over haar welp.
Want jij als mama bent de enige die haar kind op dat moment het beste kent.
En als je hem dan toch even uit handen durft te geven, pak je je kind meteen weer terug als het huilt, want; ‘hij heeft honger, is moe, of wil gewoon bij mama zijn’. Ik wist soms niet hoe gauw ik mijn baby weer lekker tegen mij aan hield. Veilig bij mama.
Niks mis mee. Knuffelen met je baby is goed voor de hechting tussen ouder en kind.
Maar na een paar weken, zul je er toch aan moeten geloven, dat je je kind soms even uit handen geeft.
Oefenen met drinken uit een flesje als je borstvoeding geeft.
Een paar uurtjes de baby achterlaten bij papa/opa&oma/de oppas, om weer even wat voor jezelf te doen en dat steeds verder uitbreiden tot je uiteindelijk weer gaat werken.
Het gaat in kleine stapjes, maar je laat je kindje steeds een beetje meer los.

Wat doet je kind?

Als je kind naar een gastouder of kinderdagverblijf gaat, schrijven de leidsters vaak, het eerste jaar, in een schriftje wat je kind eet, hoe lang het geslapen heeft, wat het gedaan heeft.
Maar als ze ouder zijn, wordt dat niet meer gedaan. Er wordt wel globaal wat verteld, maar niet meer tot in detail. Best lastig, dat je niet precies weet wat je kind allemaal uitspookt op een dag, als jij er niet bij bent. Want het zelf vertellen kunnen ze vaak ook nog niet.
Weer een stukje loslaten.

girl-101690_640Naar school

En dan de grote mijlpaal.
Je kind is 4 en gaat naar de basisschool. 5 dagen in de week bij een vreemde juf en kinderen in de klas. Zonder dat jij precies weet wat het daar allemaal doet.
Gelukkig kan een vierjarige wel meer vertellen over zijn belevenissen. Maar vaak heeft hij daar helemaal geen zin in.
*“Hoe was het op school?”
-“Leuk!”
*”Wat heb je vandaag gedaan op school?”
– “Gespeeld.”
En als hij dan wel een keer vertelt wat hij heeft gedaan, is het vaak zo’n onsamenhangend verhaal, dat je eigenlijk nog niks weer.

Neem maar van mij aan, als je kind eenmaal op de basisschool zit, gaat het snel!
Er komen steeds meer dingen bij die mijn dochter nu ‘zelfstandig’ en zonder hulp van mij doet.
Denk aan, speelafspraakjes bij klasgenootjes, op schoolreisje, logeren bij opa en oma.
Steeds een beetje meer.
Gelukkig gaat het vaak ik kleine stapjes.

Ik denk nog maar niet teveel na over de rest van de dingen waarbij ik haar moet loslaten. Denkend aan, alleen naar school fietsen, naar de middelbare school, uit gaan.
Gelukkig duurt dat in mijn geval nog heel lang!

Het loslaten van je kind blijft lastig.
Want je wilt je kleine jongen of meisje, graag beschermen voor wat komen gaat. Behoeden voor het kwaad of voorkomen dat hij fouten zal maken. Of gepest wordt.
Maar het is goed om je kind het vertrouwen te geven dat hij dingen kan. En vaak moeten ze er ook gewoon zelf achter komen dat iets niet kan of lukt.
Daar leren ze alleen maar van.
“Van proberen kun je leren!” zeggen mijn dochter en ik regelmatig!

Vind jij het lastig om je kind los te laten?
Hoe ga je daar mee om?
Laat een reactie achter onder deze blog.

Afbeeldingen: Pixabay.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s